Αυχεναλγία (αυχεναλγία) – αιτίες, διάγνωση, θεραπεία

πόνος στον αυχένα

Ο πόνος στον αυχένα είναι ένα πρόβλημα που σχεδόν όλοι γνωρίζουν. Αυτό είναι το πιο κινητό και ευαίσθητο μέρος της σπονδυλικής στήλης και τα σύνδρομα πόνου ποικίλης έντασης μπορεί να προκύψουν για πολύ διαφορετικούς λόγους. Ο πόνος στον αυχένα σπάνια υποδηλώνει σοβαρή ασθένεια. Ωστόσο, η περιοδικά επαναλαμβανόμενη και επίμονη αυχεναλγία θα πρέπει να είναι ένα σήμα για την αναζήτηση της αιτίας αυτής της ασθένειας.

Το πιο κοινό είναι ο μυϊκός πόνος. Η αιτία μπορεί επίσης να είναι εκφυλιστικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη, τραυματισμοί και άλλα (μη σπονδυλικά) αίτια: στηθάγχη, λοιμώδη, ενδοκρινικά, ρευματικά, ογκολογικά νοσήματα, παθολογία λεμφαδένων κ.λπ.

Ο πόνος στον αυχένα μπορεί να συνοδεύεται από ζάλη, αδυναμία, πονοκέφαλο, μυϊκές κράμπες, πόνο και μούδιασμα στα χέρια κ.λπ.

Ταξινόμηση, τύποι και φύση των συνδρόμων πόνου

Υπάρχουν διαφορετικές ταξινομήσεις της αυχεναλγίας:

  • Ανάλογα με τη διάρκεια της πορείας, μπορεί να είναι οξεία (λιγότερο από 4 εβδομάδες), υποξεία (1-4 μήνες) και χρόνια (πάνω από 4 μήνες).
  • Ανάλογα με τον τύπο του συνδρόμου πόνου, διακρίνονται πόνοι, θαμποί, μαχαιρωμένοι πόνοι.
  • Ανάλογα με την εντόπιση, ο πόνος διαφοροποιείται στις μπροστινές, πίσω και πλαϊνές περιοχές του λαιμού. Εάν ο πόνος ακτινοβολεί στο κεφάλι, ονομάζεται αυχενική κρανιαλγία και στον ώμο - ονομάζεται τραχηλοβραχιαλγία.
  • Με βάση την εμφάνισή τους, όλοι οι πόνοι στον αυχένα μπορούν να χωριστούν σε 2 μεγάλες ομάδες - σπονδυλογενείς και μη σπονδυλικούς:
  • Σπονδυλογόνα: εμφανίζονται ως αποτέλεσμα ασθενειών και τραυματισμών στη σπονδυλική στήλη. Αυτή είναι η πιο κοινή ομάδα αιτιών αυχεναλγίας. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία είναι > 70%. Η πιο κοινή αιτία είναι ο μυϊκός πόνος. Μπορεί να προκληθεί από καταστάσεις όπως μυοπεριτονιακά, μυϊκά τονωτικά σύνδρομα, μυοσίτιδα, αυχενική μυοπάθεια, κακή στάση του σώματος κ.λπ.
  • Μη σπονδυλική: προκαλείται από άλλους λόγους (ισχαιμία του μυοκαρδίου, λοιμώδη, ενδοκρινικά, ογκολογικά νοσήματα, βλάβες λεμφαδένων, ρευματισμοί κ.λπ.).

Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε κάθε έναν από τους λόγους.

Αιτίες που προκαλούν πόνο στον αυχένα

Τραυματισμοί (κατάγματα, μαστίγιο)

αφόρητος πόνος στον αυχένα

Ο μηχανισμός του μαστιγίου συνδέεται με μια απότομη κάμψη του λαιμού προς τα εμπρός ή προς τα πίσω και περαιτέρω ανάκρουση προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τέτοιες ζημιές είναι χαρακτηριστικές ενός ατυχήματος. Αυτό οδηγεί σε τέντωμα των τενόντων και των συνδέσμων και των μυών, καταστροφή των σπονδύλων (συμπιεστικά κατάγματα) και των μεσοσπονδύλιων δίσκων, υπεξαρθρώσεις και εξαρθρήματα των αυχενικών σπονδύλων και σχηματισμό κηλών.

Υπάρχουν παράπονα για πόνο στον αυχένα που ακτινοβολεί στους ώμους, το κεφάλι και την ωμοπλάτη περιοχή. περιορισμός της κίνησης? Ζάλη; ναυτία. M.b. Διαταραχές όρασης, κατάποση (δυσφαγία).

Άλλοι πιθανοί τραυματισμοί περιλαμβάνουν μώλωπες, πληγές και τεντωμένους μύες του λαιμού. Οι συνέπειες ενός τραυματικού τραυματισμού μπορεί να περιλαμβάνουν πονόλαιμο, ημικρανίες, μυϊκούς σπασμούς, περιορισμένη κινητικότητα του αυχένα, κόπωση και προβλήματα όρασης.

Δυστροφικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης

Η οστεοχόνδρωση χαρακτηρίζεται από ηλικιακές εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στις αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης, οι οποίες προκύπτουν λόγω μειωμένης ελαστικότητας, ισοπέδωσης και καταστροφής των μεσοσπονδύλιων δίσκων.

Η λειτουργία απορρόφησης κραδασμών των μεσοσπονδύλιων δίσκων εξασθενεί σταδιακά. Αυτό οδηγεί σε αυξημένο φορτίο στις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις, αρθρώσεις, ριζοπάθεια - σύνδρομο πόνου λόγω τσιμπήματος των νευρικών ριζών από οστικές αναπτύξεις (οστεόφυτα) και ένταση στους μύες του λαιμού. Όταν οι σπονδυλικές αρτηρίες συμπιέζονται, εμφανίζεται κουδούνισμα στα αυτιά, κηλίδες που τρεμοπαίζουν μπροστά στα μάτια, θολή όραση και ζάλη.

Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν σταδιακά την ελαστικότητά τους. Η συμπίεση προκαλεί διόγκωση (διόγκωση) στον σπονδυλικό σωλήνα με περαιτέρω σχηματισμό κήλης. Αυτό οδηγεί σε συμπίεση και ανάπτυξη παθολογικών αλλαγών στο νωτιαίο μυελό (μυελοπάθεια). Ως αποτέλεσμα, το σύνδρομο πόνου αυξάνεται, η ευαισθησία των χεριών, των ποδιών και του τριχωτού της κεφαλής εξασθενεί, εμφανίζεται μούδιασμα και παραισθησία. Εμφανίζεται αδυναμία στα χέρια, τα τενοντιακά αντανακλαστικά αλλάζουν.

Ο πόνος είναι μονόπλευρος, με πυροβολισμό και αυξάνεται όταν γέρνει προς την επώδυνη πλευρά και ρίχνει το κεφάλι πίσω, έτσι ο ασθενής λυγίζει διαισθητικά το κεφάλι του προς τα εμπρός και προς την πλευρά απέναντι από το σημείο του πόνου. Η οστεοχόνδρωση μπορεί να συνοδεύεται από τραχηλοβραχιαλγία. Αυχενική κρανιαλγία.

Η σπονδύλωση συνήθως συνοδεύεται από οστεοχόνδρωση. Με αυτή την παθολογία, σχηματίζονται οστικές αναπτύξεις (οστεόφυτα) στις άκρες των σπονδυλικών σωμάτων. Ταυτόχρονα, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι γίνονται μικρότεροι. Όταν οι γειτονικοί σπόνδυλοι συγχωνεύονται, η κινητικότητα του αυχένα είναι περιορισμένη.

Στη σπονδυλολίσθηση, ο σπόνδυλος από πάνω του μετατοπίζεται (γλιστράει) σε σχέση με τον σπόνδυλο που βρίσκεται κάτω από αυτόν. Αυτή η παθολογία εκδηλώνεται με πόνο στην περιοχή της εντόπισης. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με ακτινογραφία.

Μυϊκά σύνδρομα

Μυϊκός πόνος – Μυοπεριτονιακό σύνδρομο

Η μακροχρόνια υπερφόρτωση των μυών του λαιμού, η διάταση των συνδέσμων και η τοπική υποθερμία οδηγούν σε μυϊκό πόνο. Συνοδεύονται από περιορισμένη κινητικότητα και κράμπες στους μύες του λαιμού. Όταν αισθάνεστε (νιώθετε) τους μύες, νιώθουν ένταση και πόνο.

Το σύνδρομο πόνου στο μυοπεριτονιακό σύνδρομο είναι μέτριας έντασης, βραχύβιο, αυξάνεται με τις κινήσεις του αυχένα και εξαφανίζεται από μόνο του εάν δεν αντιμετωπιστεί.

Μυϊκό τονωτικό σύνδρομο (μυϊκός σπασμός της αυχενικοθωρακικής περιοχής)

Κλινικά, η νόσος εκδηλώνεται με επίμονη και επίμονη μυϊκή ένταση, αντανακλαστική συστολή τους – μυϊκό σπασμό. Οι μύες συμπυκνώνονται όταν αγγίζονται, πρήζονται και πονάνε.

Σχηματίζονται σημεία ενεργοποίησης - περιοχές με τον πιο έντονο πόνο. Η αυχεναλγία επιδεινώνεται όταν στρέφεται το κεφάλι, κάμπτεται και εκτείνεται η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Μπορεί να συνοδεύεται από μούδιασμα στο τέταρτο και πέμπτο δάκτυλο.

Mosite

Η μυοσίτιδα του αυχένα περιλαμβάνει φλεγμονή των μυϊκών ινών. Η ασθένεια εμφανίζεται συχνότερα στο φόντο της υποθερμίας. Εκδηλώνεται με έντονο πόνο κατά τις κινήσεις και μειωμένη μυϊκή ένταση. Λόγω της διαφοράς στον μυϊκό τόνο, η κεφαλή γέρνει προς τα πλάγια και σχηματίζεται δευτερογενής ταρτικολίτιδα.

Αυχενική μυοπάθεια

Η μυοπάθεια ή η εκφυλιστική παθολογία του μυϊκού ιστού χαρακτηρίζεται από μείωση της συσταλτικότητας των μυοϊνιδίων, προοδευτική μυϊκή αδυναμία, περιορισμό της κίνησης, μειωμένο τόνο και ανάπτυξη μυϊκής ατροφίας με επακόλουθη αντικατάσταση των μυϊκών ινών με λιπώδη ή συνδετικό ιστό.

Αυχενική πλεξίτιδα

Η αυχενική πλέξη είναι μια ασθένεια του πλέγματος του τραχηλικού νεύρου. Συχνότερα αναπτύσσεται σε φόντο τραυματισμού ή υποθερμίας. Ο πόνος εντοπίζεται στην προσθιοπλάγια επιφάνεια του λαιμού και ακτινοβολεί στο αυτί, το στήθος και το πίσω μέρος του κεφαλιού. Ο πόνος αυξάνεται κατά το βήχα και την ομιλία και συνοδεύεται από ένα αίσθημα έρπωσης, παραισθησία - μια διαταραχή ευαισθησίας με τη μορφή μούδιασμα, κάψιμο και μυρμήγκιασμα.

Κακή στάση σώματος

Η στάση του σώματος διαταράσσεται όταν ένα άτομο κάθεται μπροστά σε έναν υπολογιστή για πολλή ώρα ή βρίσκεται σε άλλη μονότονη θέση. Οι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν επίσης τη χρήση μαξιλαριού που είναι πολύ μαλακό ή πολύ ψηλό για ύπνο. Εάν έχετε κακή στάση, η καταπόνηση των συνδέσμων και των μυών του λαιμού αυξάνεται, το κεφάλι κινείται προς τα εμπρός και σχηματίζεται μια κάμψη προς τα εμπρός.

Άλλοι λόγοι

Ο πόνος στον αυχένα μπορεί επίσης να προκληθεί από άλλα μη σπονδυλικά αίτια, για παράδειγμα στεφανιαία νόσο (στεφανιαία νόσο). Στην άτυπη μορφή, ο πόνος μπορεί να ακτινοβολεί στον αυχένα, τον αριστερό βραχίονα και τον ώμο. Αυτή η ασθένεια χαρακτηρίζεται από αλλαγές στο ΗΚΓ. Τα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν βαρύτητα στο στήθος, δύσπνοια και αδυναμία με ελάχιστη φυσική δραστηριότητα.

Με μηνιγγίτιδα (φλεγμονή των μαλακών μηνίγγων), ο πόνος στον αυχένα και οι πονοκέφαλοι συνοδεύονται από δυσκαμψία του αυχένα, πυρετό και έμετο. Ανάλογη κλινική εικόνα παρατηρείται και με τον μηνιγγισμό. Εκτελείται παρακέντηση σπονδυλικής στήλης για να γίνει διάκριση μεταξύ αυτών των ασθενειών.

Η τραχηλική λεμφαδενίτιδα ή οι μεγεθυντικοί λεμφαδένες του τραχήλου της μήτρας είναι η πιο κοινή αιτία τραχηλαλγίας (περίπου 50% όλων των περιπτώσεων) στα παιδιά. Αυτό το σύμπτωμα εμφανίζεται σε διάφορες μολυσματικές και φλεγμονώδεις ασθένειες (αμυγδαλίτιδα, φαρυγγίτιδα, ωτίτιδα, στοματίτιδα, ARVI, γρίπη, ρινοκολπίτιδα, ιλαρά, μονοπυρήνωση, φυματίωση) και ογκολογική παθολογία. Ο πόνος αυξάνεται κατά την κατάποση, ψηλάφηση των λεμφαδένων.

Ο πόνος στον αυχένα μπορεί να σχετίζεται με τη νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα. Αυτή η αυτοάνοση νόσος του συνδετικού ιστού ξεκινά πριν από την ηλικία των 16 ετών και χαρακτηρίζεται από βλάβες στις αρθρώσεις και εξωαρθρικές εκδηλώσεις.

Άλλες συστηματικές ασθένειες κολλαγόνου που μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα:

  • Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα είναι μια ασθένεια του συνδετικού ιστού που επηρεάζει τη σπονδυλική στήλη. Αυτή η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει τη σύντηξη μεμονωμένων σπονδύλων.
  • Η δερματομυοσίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του μυϊκού ιστού και του δέρματος, παρόμοια με τη φωτοδερματίωση, κυρίως σε εκτεθειμένες περιοχές του σώματος.
  • Το σκληρόδερμα περιλαμβάνει ινώδεις-σκληρωτικές αλλαγές στο δέρμα, τους μύες, τις αρθρώσεις, τα αιμοφόρα αγγεία και τα εσωτερικά όργανα.

Αυχεναλγία παρατηρείται στην τορτικολίδα, μια ορθοπεδική νόσο που περιλαμβάνει απόκλιση του λαιμού από τον κατακόρυφο άξονα. Αυτή η συγγενής δυσπλασία διαγιγνώσκεται στην πρώιμη παιδική ηλικία και είναι πιο συχνή στα κορίτσια.

Ο πόνος στον αυχένα συνοδεύει ασθένειες όγκου. πυώδεις-φλεγμονώδεις διεργασίες: αποστήματα (περιορισμένη φλεγμονή μαλακών ιστών), κυτταρίτιδα (φλεγμονή μαλακών ιστών χωρίς σαφή όρια). παθολογία του θυρεοειδούς αδένα? σιελογόνων αδένων? Plexiites; Οστεοπόρωση; τραχειίτιδα (φλεγμονή της επένδυσης της τραχείας). Οισοφαγίτιδα (φλεγμονή της επένδυσης του οισοφάγου). Αρτηριοσκλήρωση; Σύνδρομο Reiter; Ξένο σώμα.

Με παθολογία του θυρεοειδούς αδένα (διάχυτη τοξική βρογχοκήλη, θυρεοειδίτιδα Hashimoto), το σύνδρομο πόνου συνοδεύεται από αυξημένη θερμοκρασία σώματος, αίσθημα θερμότητας, αυξημένη εφίδρωση, αυξημένο καρδιακό ρυθμό, αυξημένη ευερεθιστότητα και δακρύρροια.

Η σιαλαδενίτιδα είναι μια φλεγμονή των σιελογόνων αδένων. Ο πόνος αυξάνεται κατά τη μάσηση και την κατάποση. Εμφανίζονται πρήξιμο των σιελογόνων αδένων, ξηροστομία, αδυναμία, ρίγη και πυρετός.

Η έλλειψη μετάλλων (ιδιαίτερα ασβεστίου, φωσφόρου) και βιταμινών (D 3) οδηγεί σε απώλεια οστικής μάζας (οστεοπόρωση). Ο κίνδυνος εμφάνισής τους αυξάνεται στις γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση. Η οστεοπόρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης συνοδεύεται από αυχεναλγία.

Η τραχειίτιδα χαρακτηρίζεται από αυξημένο πόνο κατά το βήχα, ενώ η οισοφαγίτιδα από αυξημένο πόνο κατά το φαγητό.

Με την αθηροσκλήρωση (βλάβη στα τοιχώματα των μεγάλων αρτηριών με το σχηματισμό αθηρωματικών πλακών που εμποδίζουν τη φυσιολογική ροή του αίματος) και άλλες αγγειακές παθήσεις, ο πόνος στον αυχένα συνοδεύεται από ζάλη και εμβοές.

Το σύνδρομο Reiter είναι ένα σύμπλεγμα συμπτωμάτων που εκδηλώνεται στην κλασική τριάδα: βλάβη στο ουρογεννητικό σύστημα (ουρηθρίτιδα + προστατίτιδα), αρθρώσεις, επιπεφυκίτιδα. Τις περισσότερες φορές προκαλείται από μόλυνση από μυκόπλασμα και είναι χρόνια.

Εντοπισμός του πόνου στον αυχένα – ποια προβλήματα υποδηλώνει;

Ο εντοπισμός του πόνου βοηθά στον σωστό προσδιορισμό της αιτίας της αυχεναλγίας και στη λήψη των απαραίτητων μέτρων έγκαιρα.

Οι κύριες αιτίες του μπροστινού πόνου στον αυχένα είναι:

  • Παθολογία του θυρεοειδούς.
  • Σιαλαδενίτιδα.
  • Το οπισθοφαρυγγικό απόστημα είναι μια φλεγμονή του ιστού που βρίσκεται στον οπισθοφαρυγγικό χώρο. Κατά την κατάποση, ο πόνος στον αυχένα αυξάνεται, συνοδευόμενος από ερυθρότητα του δέρματος στο μπροστινό μέρος του λαιμού και αύξηση της θερμοκρασίας σε επίπεδο πυρετού (38-39°).
  • Αυχενική πλεξίτιδα.
  • Συστηματικές παθήσεις του συνδετικού ιστού (δερματομυοσίτιδα, σκληρόδερμα). Ο πόνος πονάει, τραβάει και ακτινοβολεί στον αυχένα και τη σπονδυλική στήλη.
  • Τραχηλική λεμφαδενίτιδα.
  • Άτυπη μορφή ισχαιμικής καρδιοπάθειας.
  • Τραχειίτιδα, οισοφαγίτιδα.
  • Συμπιεστικά κατάγματα των αυχενικών σπονδύλων.

Αιτίες πόνου στον αυχένα:

  • Οστεοχονδρωσία, δισκοκήλη, σπονδυλοκήλη, σπονδύλωση, σπονδυλολίσθηση.
  • Μυοπεριτονιακό σύνδρομο.
  • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα.
  • Φυματίωση της σπονδυλικής στήλης.
  • Οστεομυελίτιδα.
  • σύνδρομο Reiter.
  • Συμπιεστικό κάταγμα των αυχενικών σπονδυλικών σωμάτων, κάταγμα των τόξων και αποφύσεις των σπονδύλων.

Με την αρτηριοσκλήρωση, μπορεί να εμφανιστεί πλευρικός πόνος στον αυχένα. μυοπεριτονιακό σύνδρομο? ξένο σώμα? Διεργασία όγκου στο λαιμό, τον λάρυγγα, τον θυρεοειδή. Η πλάγια αυχεναλγία μπορεί να οδηγήσει σε δευτερογενή τορτικόλλιο επειδή ο ασθενής προσπαθεί πάντα να γέρνει το κεφάλι προς την επώδυνη πλευρά.

Με ποιον να επικοινωνήσετε εάν έχετε πόνο στον αυχένα

Εάν έχετε πόνο στον αυχένα, ένας θεραπευτής, παιδίατρος ή νευρολόγος μπορεί να σας βοηθήσει. Εάν ο πόνος στον αυχένα προκαλείται από τραυματισμό, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν τραυματολόγο ή χειρουργό. Ανάλογα με την αιτία του πόνου, ο θεραπευτής και ο παιδίατρος μπορούν επίσης να παραπέμψουν τον ασθενή σε ειδικούς όπως ρευματολόγο, λοιμωξιολόγο, καρδιολόγο, ογκολόγο ή ωτορινολαρυγγολόγο.

Διάγνωση της νόσου, εξετάσεις και εξετάσεις

Πόνος στην περιοχή του λαιμού

Για να προσδιορίσει την αιτία της αυχεναλγίας, ο γιατρός εξετάζει τον ασθενή, τον ρωτά για τα υπάρχοντα παράπονα, διευκρινίζει τη διάρκεια του συμπτώματος, τη φύση του πόνου, τον εντοπισμό του, την ακτινοβολία, τον συνδυασμό με άλλα συμπτώματα και πραγματοποιεί ψηλάφηση. Για τη σωστή θεραπεία, είναι σημαντικό να προσδιοριστεί η αιτία της αυχεναλγίας.

Εάν είναι απαραίτητο, συνταγογραφούνται τα ακόλουθα:

  • συμβουλές από στενούς ειδικούς.
  • Μέθοδοι ενόργανης εξέτασης: ΗΚΓ, παρακολούθηση Holter, ΗΜΓ – ηλεκτρομυογραφία (προσδιορισμός βιοηλεκτρικής δραστηριότητας μυών και νευρομυϊκή μετάδοση), ηλεκτρονευρογραφία (προσδιορισμός της ταχύτητας μετάδοσης νευρικών παλμών κατά μήκος των περιφερικών νευρικών ινών).
  • Ακτινογραφία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, CT, MRI;
  • Μυελογραφία – ακτινογραφία αντίθεσης του υπαραχνοειδή χώρου (υπαραχνοειδής χώρος) του νωτιαίου μυελού.
  • Υπερηχογράφημα (υπερηχογραφική εξέταση) των σιελογόνων αδένων, θυρεοειδής; Σάρωση διπλής όψης (για αξιολόγηση της κατάστασης των αιμοφόρων αγγείων και της ροής του αίματος).

Μέθοδοι θεραπείας

Η θεραπεία της αυχεναλγίας πρέπει να είναι ολοκληρωμένη. Υπάρχουν συντηρητικές θεραπείες που στοχεύουν στην ανακούφιση από τον πόνο και τους σπασμούς των μυών, τη διακοπή της φλεγμονώδους διαδικασίας και χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιούνται για τη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης και την εξασφάλιση της παροχέτευσης του πύου.

Συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας:

  • Φαρμακοθεραπεία. Συνταγογραφείται μόνο από ειδικό, η αυτοθεραπεία δεν είναι αποδεκτή! Για τα μυϊκά σύνδρομα, αυτή μπορεί να είναι είτε τοπική θεραπεία (χρήση αναισθητικών αλοιφών, τζελ) είτε η χρήση συστηματικών φαρμάκων για την ανακούφιση από μυϊκούς πόνους και σπασμούς.
  • Μέθοδοι φυσιοθεραπευτικής επιρροής. Αυτές περιλαμβάνουν μαγνητική θεραπεία, φωνοφόρηση, ηλεκτροφόρηση με φάρμακα, υπερήχους, λέιζερ, UHF (θερμική διαδικασία), κρυοθεραπεία (κρύα έκθεση), SMT (ημιτονοειδώς διαμορφωμένα ρεύματα), UVT (θεραπεία κρουστικών κυμάτων), MLT (μαγνητικό πεδίο + έκθεση λέιζερ), εφαρμογές παραφίνης/οζοκερίτη και άλλα.
  • Κινητική θεραπεία. Το σύνολο των ασκήσεων επιλέγεται μεμονωμένα ανάλογα με την αιτία του πόνου. Η θεραπεία άσκησης βοηθά στην ενδυνάμωση των μυών του αυχένα και της πλάτης και στη σωστή στάση του σώματος.
  • Μασάζ. Μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε χωριστά είτε σε συνδυασμό με θεραπεία άσκησης και χειρωνακτική θεραπεία. Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ανακουφίζει από μυϊκούς σπασμούς και ομαλοποιεί τον μυϊκό τόνο.
  • Χειροκίνητη θεραπεία. Σας επιτρέπει να ανακουφίσετε την ένταση και τον πόνο των μυών και να εξαλείψετε τα μπλοκαρίσματα.

Σημαντικό: Η άσκηση, το μασάζ, η χειρωνακτική θεραπεία αντενδείκνυνται στη φάση του οξέος πόνου και σε περίπτωση τραυματισμών!

  • Ρεφλεξολογία ή επηρεασμός σημείων βελονισμού με χρήση βελόνων, καυτηριασμός, ιρουδοθεραπεία. Ο συνδυασμός των σημείων, η διάρκεια και ο αριθμός των διαδικασιών διαφέρει ανάλογα με την παθολογία.
  • Ορθοπεδικές τεχνικές. Αυτό περιλαμβάνει ακινητοποίηση με επίδεσμο ή κολάρο. Πραγματοποιείται για συμπιεστικά κατάγματα των αυχενικών σπονδύλων, στην οξεία φάση για μυϊκά σύνδρομα και οστεοχονδρώσεις.
  • Το Taping ή Kinesio taping αναφέρεται στην εφαρμογή ειδικών σοβάδων (ταινιών) στο δέρμα του λαιμού. Χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από τον πόνο και το πρήξιμο, την εξάλειψη των μυϊκών σπασμών και των τσιμπημένων νευρικών απολήξεων, τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και της λεμφικής ροής και την αποκατάσταση μετά από τραυματισμούς και χειρουργικές επεμβάσεις. Τα σχήματα για την εφαρμογή ταινιών διαφέρουν ανάλογα με την παθολογία. Ανάλογα με τον τύπο εφαρμογής, οι ταινίες βελτιώνουν τη λεμφική παροχέτευση, έχουν αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση, ομαλοποιούν τον μυϊκό τόνο και σταθεροποιούν τις αρθρώσεις.

Χειρουργική θεραπεία γίνεται για κήλες σπονδυλικής στήλης (όταν η συντηρητική θεραπεία είναι αναποτελεσματική), νεοπλάσματα, αποστήματα, κυτταρίτιδα και ξένα σώματα στον αυχένα.

Ποια φάρμακα πρέπει να αντιμετωπίζονται;

Ασύμμετρος πόνος στον αυχένα

Το μη σπονδυλικό σύνδρομο αντιμετωπίζεται από ειδικούς. Κάθε ομάδα αιτιών έχει τη δική της θεραπεία. Οι ακόλουθες ομάδες φαρμάκων χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του μυϊκού πόνου στον αυχένα:

  • ΜΣΑΦ (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα). Αναστέλλουν το ένζυμο κυκλοξυγενάση (COX). Υπάρχουν COX 1 και COX 2. Η χρήση ΜΣΑΦ είναι μια συμπτωματική θεραπεία για την ανακούφιση του πόνου και άλλων σημείων φλεγμονής. Για να μειωθεί ο κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών, συνιστάται η χρήση ΜΣΑΦ με επιλεκτική δράση στην COX 2.
  • Τοπικά αναισθητικά. Εγχέονται στην περιοχή όπου εξέρχεται το νεύρο (απόφραξη).
  • Μυοχαλαρωτικά. Βοηθά στην ανακούφιση των μυϊκών σπασμών και στη χαλάρωση των μυών.
  • Παρασκευάσματα που βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία των ιστών.
  • Στεροειδείς ορμόνες (γλυκοκορτικοειδή). Ανακουφίζει από τη φλεγμονή, το πρήξιμο των ιστών και τον πόνο. Συνήθως χρησιμοποιείται όταν τα ΜΣΑΦ είναι αναποτελεσματικά ή σε συνδυασμό με αυτά.
  • Βιταμίνες Β, C (ασκορβικό οξύ), D και μέταλλα: ασβέστιο, φώσφορος, κάλιο, μαγνήσιο. Το ασβέστιο είναι ένα σύμπλεγμα βιταμινών και μετάλλων που συνιστάται για τη θεραπεία και την πρόληψη της οστεοπόρωσης και των καταγμάτων.
  • Χονδροπροστατευτικά. Βελτιώστε τον τροφισμό (θρέψη) του χόνδρινου ιστού και προάγετε την αναγέννηση του χόνδρου.
  • Αντισπασμωδικά. Συνταγογραφείται για κράμπες και μυϊκούς σπασμούς.

Η φαρμακευτική θεραπεία συνταγογραφείται μόνο μετά από πλήρη εξέταση και εντοπισμό της αιτίας της τραχηλαλγίας.

Αποτρέψτε τον πόνο στον αυχένα

Για την πρόληψη του πόνου στον αυχένα, συνιστάται να ακολουθείτε απλούς κανόνες:

  • Οργανώστε σωστά τον χώρο εργασίας σας (φωτισμός, ύψος οθόνης, απόσταση οθόνης από τα μάτια και άλλες παράμετροι πρέπει να συμμορφώνονται με τα γενικά αποδεκτά πρότυπα).
  • Ελαχιστοποίηση παραγόντων κινδύνου: αποφυγή ρευμάτων, υποθερμία. Μην επιτρέπετε την απότομη κάμψη ή κλίση της κεφαλής κ.λπ.
  • Δώστε προσοχή στη στάση σας, ακόμα και όταν εργάζεστε στον υπολογιστή.
  • Στα διαλείμματα, κάντε θεραπεία άσκησης για να ενισχύσετε τους μύες του λαιμού και της ζώνης ώμων.
  • Βελτιστοποιήστε τη φυσική δραστηριότητα.
  • Για ύπνο, είναι προτιμότερο να μην χρησιμοποιείτε ψηλό μαξιλάρι, αλλά κανονικό ή, ακόμα καλύτερα, ορθοπεδικό μαξιλάρι.
  • Σωστό σωματικό βάρος.
  • Κάντε έγκαιρα ιατρική εξέταση.

Η τήρηση προληπτικών μέτρων θα βοηθήσει στη διατήρηση της υγείας και της ευεξίας για πολλά χρόνια. Μια επίσκεψη στον γιατρό με τα πρώτα σημάδια παθολογικών συμπτωμάτων και η έγκαιρη θεραπεία θα βοηθήσει στην αποφυγή χρονιότητας της διαδικασίας και της ανάπτυξης επιπλοκών.